หลวงพ่อกวย ชุตินธโร — เกจิอาจารย์ผู้ทรงวิทยาคมแห่งวัดโฆสิตาราม ชัยนาท

บทนำ: บริบททางประวัติศาสตร์และสถานะทางจิตวิญญาณของพระเกจิอาจารย์

ในพื้นที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทย ซึ่งเป็นอู่ข้าวอู่น้ำและศูนย์กลางทางวัฒนธรรมที่สืบทอดมาอย่างยาวนาน คติความเชื่อเรื่อง "พระเกจิอาจารย์" (Guru Monks) ผู้ทรงคุณวิเศษและวิทยาคมถือเป็นรากฐานสำคัญทางสังคมจิตวิทยาที่ยึดโยงชุมชนเข้าด้วยกัน โดยเฉพาะในช่วงกึ่งพุทธกาลซึ่งประเทศกำลังเผชิญกับการเปลี่ยนผ่านทางสังคม เศรษฐกิจ และผลกระทบจากสงครามโลกครั้งที่สอง ท่ามกลางยุคสมัยแห่งความยากเข็ญ ข้าวยากหมากแพง และอาชญากรรมที่ชุกชุม นามของ "หลวงพ่อกวย ชุตินฺธโร" อดีตเจ้าอาวาสวัดโฆสิตาราม (วัดบ้านแค) อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท ได้ปรากฏขึ้นในฐานะที่พึ่งพิงทางจิตวิญญาณและศูนย์รวมศรัทธาสูงสุดของประชาชน

หลวงพ่อกวยมิได้เป็นเพียงพระเถระผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบตามพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัดเท่านั้น แต่ท่านยังเป็นนักปราชญ์ทางวิทยาคม แพทย์แผนโบราณ และผู้ประพันธ์ตำราพระเวทย์ที่ได้รับการยกย่องว่ามีความเข้มขลังระดับมหาอุตม์และเมตตามหานิยม วาทะอันศักดิ์สิทธิ์ที่ท่านได้มอบให้แก่ศิษยานุศิษย์ว่า "ขอศิษย์ทั้งหลาย จงอย่าอด อย่าอยาก อย่ายาก อย่าจน อย่าต่ำกว่าคน อย่าจนกว่าเขา" ได้กลายเป็นปรัชญาแห่งความหวังที่ดังก้องข้ามทศวรรษ รายงานฉบับนี้จัดทำขึ้นเพื่อศึกษาวิเคราะห์อัตชีวประวัติ เส้นทางธรรม สรรพวิชาอาคม และพุทธศิลป์แห่งวัตถุมงคลของหลวงพ่อกวยอย่างเป็นระบบและครอบคลุมทุกมิติ

1. ประวัติชาติภูมิและปฐมวัย: นิมิตแห่งมหาบุรุษ

1.1 ชาติกำเนิดและภูมิหลังครอบครัว

หลวงพ่อกวย มีนามเดิมว่า กวย ปั้นสน (Kuay Pansan) ท่านถือกำเนิดเมื่อวันที่ 2 พฤศจิกายน พุทธศักราช 2448 (คริสต์ศักราช 1905) ตรงกับปีมะเส็ง ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ณ หมู่บ้านแค หมู่ ตำบลบางขุด อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท

บิดาของท่านชื่อ คุณพ่อตุ้ย ปั้นสน ซึ่งมีพื้นเพเดิมเป็นชาวอำเภอวิเศษชัยชาญ จังหวัดอ่างทอง มารดาชื่อ คุณแม่ต่วน เดชมา เป็นชาวบ้านแคโดยกำเนิด ครอบครัวปั้นสนประกอบอาชีพเกษตรกรรม ทำไร่ไถนาตามวิถีชีวิตดั้งเดิมของชาวลุ่มน้ำภาคกลาง ฐานะทางครอบครัวอยู่ในระดับปานกลางค่อนไปทางยากจนตามสภาพเศรษฐกิจในยุคนั้น ท่านเป็นบุตรคนสุดท้องในจำนวนพี่น้องร่วมบิดามารดา คน ได้แก่

1. นายตุ๊ ปั้นสน
2. นายคาด ปั้นสน
3. นายชื้น ปั้นสน
4. นางนาค ปั้นสน
5. เด็กชายกวย ปั้นสน (หลวงพ่อกวย)

ด้วยความที่เป็นบุตรคนเล็ก เด็กชายกวยจึงเป็นที่รักใคร่และได้รับการทะนุถนอมจากบิดามารดาอย่างยิ่ง ทว่าลักษณะนิสัยของท่านกลับแสดงให้เห็นถึงความสงบเสงี่ยม ไม่ช่างพูด และมีความคิดอ่านที่ลึกซึ้งเกินวัยตั้งแต่วัยเยาว์

1.2 ชีวิตวัยเด็กและการศึกษาก่อนอุปสมบท

ในยุคสมัยที่ระบบการศึกษาขั้นพื้นฐานของรัฐยังไม่ครอบคลุมถึงชนบทห่างไกล "วัด" จึงเป็นสถาบันการศึกษาเดียวที่ทำหน้าที่หล่อหลอมเยาวชน เมื่อเด็กชายกวยเจริญวัยขึ้น บิดามารดาได้นำท่านไปฝากตัวเป็นศิษย์วัดกับ หลวงปู่ขวด ณ วัดบ้านแค (ชื่อเดิมของวัดโฆสิตาราม) เพื่อให้ได้รับการศึกษาและขัดเกลาจิตใจ

มีบันทึกว่า หลวงปู่ขวดได้พิจารณาดูลักษณะมงคลของเด็กชายกวยตามตำราโหราศาสตร์และนรลักษณ์ศาสตร์ (Physiognomy) พบว่าท่านมีวันเดือนปีเกิดและคติภูมิที่ตรงกับลักษณะของ "มหาบุรุษ" ลักษณะสีผิวขาวเหลืองสะท้อนถึงปัญญาญาณ ริมฝีปากเล็กบ่งบอกถึงความเป็นผู้มีสัจจะวาจา พูดน้อยแต่ทำจริง ประกายตากล้าแข็งเด็ดเดี่ยวแสดงถึงตบะและอำนาจจิตที่เข้มแข็ง หลวงปู่ขวดจึงทุ่มเทถ่ายทอดสรรพวิชาให้อย่างเต็มกำลัง

เด็กชายกวยสามารถเรียนรู้อักขรวิธี ก.กา การผันสระ ตัวสะกดการันต์ และคณิตศาสตร์พื้นฐาน (บวก ลบ คูณ หาร) ได้อย่างรวดเร็ว ยิ่งไปกว่านั้น แม้จะมีอายุเพียง 6-7 ขวบ ท่านกลับสามารถท่องจำบทสวดมนต์และธรรมบทภาษาบาลีได้อย่างแม่นยำ หลวงปู่ขวดจึงเริ่มสอนอักขระขอมโบราณ ตลอดจนสูตรสนธิและหลักไวยากรณ์บาลี (สน นาม) ให้ ซึ่งท่านก็สามารถจดจำและแตกฉานได้อย่างน่าอัศจรรย์

เมื่อหลวงปู่ขวดมรณภาพ บิดามารดาได้พาท่านไปเรียนอักขระขอมต่อกับ อาจารย์ดำ วัดหัวเด่น ซึ่งอยู่ไม่ไกลจากวัดบ้านแค จนก้าวล่วงสู่ความแตกฉานในภาษาขอมอย่างสมบูรณ์ จากนั้นจึงเข้าสู่ระบบโรงเรียนประถมศึกษาที่โรงเรียนวัดพร้าว ตำบลโพธิ์งาม และย้ายไปโรงเรียนวัดโพธิ์งาม ตำบลดอนกำ แต่เนื่องจากท่านมีความรู้ทางภาษาขอมและบาลีที่ลึกซึ้งกว่าหลักสูตรประถมศึกษาชั้นประถมปีที่ และ ในขณะนั้น ประกอบกับปัญหาความยากลำบากในการเดินทางและถูกเด็กนักเรียนรุ่นพี่รังแก ท่านจึงตัดสินใจลาออกจากโรงเรียนเพื่อกลับมาช่วยครอบครัวประกอบอาชีพทำไร่ไถนา

1.3 ปฐมเหตุแห่งการละทิ้งทางโลก (การพิจารณาอสุภกรรมฐาน)

ในช่วงวัยหนุ่มก่อนอุปสมบท มีบันทึกเหตุการณ์สำคัญที่แสดงให้เห็นถึงบารมีธรรมที่สั่งสมมาแต่อดีตชาติ วันหนึ่งท่านได้เดินทางไปหาหญิงสาวที่ตนมีใจปฏิพัทธ์ในยามวิกาล เมื่อไปถึงและมองลอดช่องฝาเรือนเข้าไป ท่านได้เห็นหญิงสาวนอนหลับอยู่ในสภาพที่ขาดสติ ผมเผ้ายุ่งเหยิง นอนอ้าปากน้ำลายไหล ดูคล้ายซากศพที่ปราศจากความงดงาม ภาพดังกล่าวได้จุดประกายให้เกิดการพิจารณา อสุภกรรมฐาน (การพิจารณาความไม่เที่ยงและไม่งามของสังขาร) อย่างฉับพลัน ท่านเกิดความสลดสังเวชและคลายความกำหนัดยินดีในกามคุณ ถอยหลังกลับและตั้งจิตมั่นที่จะหันหน้าเข้าสู่ร่มกาสาวพัสตร์ เหตุการณ์นี้มีความคล้ายคลึงกับพุทธประวัติในตอนที่เจ้าชายสิทธัตถะทอดพระเนตรเห็นเหล่านางรำนอนหลับใหลก่อนตัดสินพระทัยเสด็จออกผนวช

2. การอุปสมบทและการศึกษาพระธรรม: เส้นทางสู่พระเกจิผู้ทรงอภิญญา

2.1 การอุปสมบทและฉายาทางธรรม

เมื่อเจริญวัยอายุครบ ปีบริบูรณ์ นายกวย ปั้นสน ได้เข้าพิธีอุปสมบทเป็นพระภิกษุในบวรพระพุทธศาสนา เมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) เวลา 15.17 น. ณ พัทธสีมาอุโบสถวัดโบสถ์ ตำบลโพธิ์งาม อำเภอสรรคบุรี จังหวัดชัยนาท โดยมีคณะพระอุปัชฌายาจารย์ที่สำคัญดังนี้:

• พระอุปัชฌาย์: พระชัยนาทมุนี (เจ้าคณะจังหวัดชัยนาทในขณะนั้น)
• พระกรรมวาจาจารย์: หลวงพ่อปา วัดโบสถ์
• พระอนุสาวนาจารย์: พระอาจารย์หริ่ง

ท่านได้รับฉายาทางธรรมว่า "ชุตินฺธโร" (Chutintharo) ซึ่งมีความหมายลึกซึ้งทางปรัชญาพุทธศาสนาแปลว่า "ผู้ตัดซึ่งกิเลส" หรือ "ผู้ทรงไว้ซึ่งความสว่างไสว" อันหมายถึงผู้ที่ตระหนักว่าโลกนี้เต็มไปด้วยความวุ่นวาย หนักอึ้งไปด้วยกิเลสตัณหา โลภ โกรธ หลง ผู้ใดสามารถตัดสิ่งเหล่านี้ได้ ย่อมทรงไว้ซึ่งความสว่างไสวและสามารถข้ามพ้นวัฏสงสารบรรลุถึงฝั่งแห่งพระนิพพาน

2.2 การศึกษาพระธรรมเทศนาและเวชศาสตร์โบราณ

หลังจากการอุปสมบท พระกวย ชุตินฺธโร ได้จำพรรษาอยู่ที่วัดบ้านแค (วัดโฆสิตาราม) ในช่วงแรกท่านเริ่มต้นด้วยการศึกษาพระปริยัติธรรมและฝึกหัดการเทศน์ โดยเฉพาะการเทศน์มหาชาติ หรือ เทศน์เวสสันดรชาดก ท่านมีความอุตสาหะในการฝึกวิชา "แหล่-เทศน์" จนมีท่วงทำนองและเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ไม่เหมือนใคร ทำให้เป็นที่ศรัทธาของญาติโยมในละแวกนั้นอย่างมาก

ในช่วงเวลาดังกล่าว ประเทศไทยยังประสบปัญหาความขาดแคลนด้านสาธารณสุขและมีโรคระบาดรุนแรง โดยเฉพาะโรคอหิวาตกโรค (โรคห่า) และโรคไข้ทรพิษ พระกวยได้ตระหนักถึงความทุกข์ยากของชาวบ้านที่ไร้ที่พึ่ง ท่านจึงได้ไปฝากตัวเป็นศิษย์ของ หมอเขียน เพื่อศึกษาวิชาแพทย์แผนโบราณ การปรุงยาสมุนไพร และเวชศาสตร์พื้นบ้าน ท่านได้นำความรู้มาใช้รักษาชาวบ้านที่เจ็บป่วยให้รอดพ้นจากความตายเป็นจำนวนมาก ทำให้ชาวบ้านเริ่มขนานนามท่านด้วยความเคารพยกย่องว่า "อาจารย์กวย" หรือ "หมอกวย"

2.3 การจาริกธุดงค์และการสืบทอดวิทยาคมจากบูรพาจารย์

นอกจากการศึกษาตำราเวชศาสตร์แล้ว ความสนใจในด้านจิตศาสตร์และวิทยาคมของหลวงพ่อกวยก็มีมาตั้งแต่ก่อนบวช เมื่ออยู่ในสมณเพศ ท่านได้ออกจาริกธุดงค์ไปตามป่าเขาเพื่อแสวงหาความวิเวก ฝึกฝนเจริญสมาธิภาวนา และแสวงหาครูบาอาจารย์ ระหว่างทางท่านได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของพระเกจิอาจารย์ชื่อดังหลายรูปในภาคกลางตอนบนและภาคเหนือตอนล่าง ที่สำคัญได้แก่:

1. หลวงพ่อศรี วิริยะโสภิต แห่งวัดพระปรางค์ จังหวัดสิงห์บุรี: หลวงพ่อกวยได้ฝากตัวเป็นศิษย์และเรียนรู้วิชาการทำยันต์ การสร้างเครื่องรางของขลัง และที่สำคัญที่สุดคือการสืบทอดวิชา "คาถานะโมตาบอด" ซึ่งเป็นสุดยอดวิชามหาอุตม์และแคล้วคลาดที่เลื่องชื่อ นอกจากนี้ยังได้รับการถ่ายทอดวิชาการสร้างแหวนและตะกรุด
2. หลวงพ่อเดิม พุทธสโร แห่งวัดหนองโพ จังหวัดนครสวรรค์: เทพเจ้าแห่งเมืองสี่แคว หลวงพ่อกวยได้เดินทางไปกราบศึกษาและรับการถ่ายทอดวิชาการสร้างมีดหมอ (อาวุธห้าประการ) และการอธิษฐานจิตปลุกเสกวัตถุมงคล ตลอดจนวิชาคชศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับช้าง
3. การค้นพบตำราศักดิ์สิทธิ์: มีเรื่องเล่าขานในหมู่ศิษย์ว่า ในระหว่างที่ท่านจำพรรษาและเจริญสมาธิกรรมฐาน ได้มีเทวดาหรือดวงวิญญาณศักดิ์สิทธิ์มานิมิตชี้ทางให้ท่านไปพบกับ "คัมภีร์ตำราพระเวทย์โบราณ" ซึ่งซ่อนอยู่ใต้โพรงไม้หรือเจดีย์เก่า ตำราเล่มนี้รวบรวมสรรพวิชาขั้นสูง ทั้งการผูกหุ่นพยนต์ การเรียกวิญญาณ และคาถาอาคมที่หาผู้สืบทอดได้ยากยิ่ง ท่านได้ศึกษาจนแตกฉานและนำมาบันทึกรวบรวมไว้เป็นคัมภีร์ส่วนตัวที่รู้จักกันในนาม "ตำราแก้วสารพัดนึก"

3. เส้นทางธรรม ผลงานสำคัญ และศิษยานุศิษย์

3.1 สมณศักดิ์และการปกครองสงฆ์

ตลอดชีวิตสมณเพศของหลวงพ่อกวย ท่านเป็นพระที่รักความสันโดษ สมถะ และไม่ยึดติดในยศถาบรรดาศักดิ์ ท่านจำพรรษาและดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส วัดโฆสิตาราม (วัดบ้านแค) โดยอาศัยอยู่ในกุฏิไม้เก่าๆ เล็กๆ อย่างเรียบง่าย สมณศักดิ์ที่เป็นทางการและมีการบันทึกไว้คือ ในวันที่ มีนาคม พ.ศ. 2497 ท่านได้รับแต่งตั้งให้เป็น "พระกรรมวาจาจารย์" (พระคู่สวด) ประจำท้องถิ่น ส่วนสมณศักดิ์ "พระครูโฆสิตพัฒนาคุณ" ที่มักปรากฏในงานเขียนบางแห่งนั้น แท้จริงแล้วเป็นสมณศักดิ์ของ พระอาจารย์บุญยัง ฐานวโร (เจ้าอาวาสวัดโฆสิตารามรูปปัจจุบัน) มิใช่ของหลวงพ่อกวย ซึ่งข้อเท็จจริงนี้แสดงให้เห็นว่าหลวงพ่อกวยในขณะที่ดำรงขันธ์อยู่นั้น ดำรงตนเป็นพระเถระบ้านนอกที่มุ่งเน้นการปฏิบัติและการสงเคราะห์ผู้คนมากกว่าการแสวงหาตำแหน่งทางคณะสงฆ์

3.2 การถือธุดงควัตรและการพัฒนาชุมชนในยุควิกฤต

ในช่วงปี พ.ศ. 2484 ซึ่งตรงกับช่วงสงครามมหาเอเชียบูรพา (สงครามโลกครั้งที่ 2) บ้านเมืองตกอยู่ในภาวะข้าวยากหมากแพง โจรผู้ร้ายและชุมโจรภูธร (เสือ) ออกปล้นสะดมชาวบ้านอย่างอุกอาจ ความทุกข์ยากแผ่ซ่านไปทั่วทุกหย่อมหญ้า หลวงพ่อกวยได้ตัดสินใจสมาทานธุดงควัตรข้อ "เอกาสนิกังคธุดงค์" คือการฉันภัตตาหารเพียงมื้อเดียวในบาตร มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2484 และถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัดเรื่อยมาจนตลอดอายุขัยเพื่อเป็นตบะบารมี

ในช่วงวิกฤตินี้ วัดโฆสิตารามได้กลายเป็นศูนย์กลางแห่งความปลอดภัย หลวงพ่อกวยทำงานอย่างหนักในการสักยันต์ป้องกันภัยให้กับชายฉกรรจ์เพื่อป้องกันตัวจากโจรผู้ร้าย สร้างตะกรุดโทน แจกพระเครื่อง และใช้ความรู้ทางยาสมุนไพรรักษาโรคให้ชาวบ้านฟรีโดยไม่คิดมูลค่า บารมีของท่านเป็นที่เลื่องลือถึงขีดสุดเมื่อเหล่าโจรผู้ร้ายในพื้นที่ต่างก็เกรงกลัวและเคารพในตัวท่าน ไม่กล้าเข้ามาระรานชุมชนรอบวัดบ้านแคเด็ดขาด การทำหน้าที่เสมือนเกราะคุ้มภัยทางจิตวิญญาณนี้ ทำให้การบูรณะวัดโฆสิตาราม (อาทิ การสร้างวิหารและพระอุโบสถ) ได้รับการสนับสนุนจากชาวบ้านอย่างเต็มที่

3.3 การสืบทอดสายวิชาและศิษย์เอก

หลวงพ่อกวยมีศิษยานุศิษย์ทั้งที่เป็นบรรพชิตและฆราวาสจำนวนนับไม่ถ้วน หนึ่งในศิษย์ผู้สืบทอดสายพุทธาคมที่มีชื่อเสียงและได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางคือ พระอธิการวิทยา ฉนฺทธมฺโม (หลวงปู่ตี๋) เจ้าอาวาสวัดเขาเขียวพนาราม (วัดท่ามะกรูด) จังหวัดสุพรรณบุรี เจ้าของฉายานาม "จี้กง จอมขมังเวทย์แห่งเขาเขียว" หลวงปู่ตี๋เป็นบุตรบุญธรรมของหลวงพ่ออิ่ม วัดหัวเขา และได้ฝากตัวเป็นศิษย์รับการถ่ายทอดวิชาจากหลวงพ่อกวย หลวงพ่อมุ่ย วัดดอนไร่ และหลวงปู่ทิม วัดละหารไร่ ซึ่งถือเป็นการสืบสานเจตนารมณ์และวิทยาคมของหลวงพ่อกวยให้ดำรงอยู่สืบไป

4. วิทยาคมและพระเวทย์มนต์

หลวงพ่อกวยได้รับการขนานนามจากบรรดาศิษย์ว่าเป็น "เทพเจ้าแห่งสรรคบุรี" ท่านแตกฉานในอักขระขอม บาลี และสันสกฤต สามารถผูกอักขระเลขยันต์และร่ายเวทย์มนต์ที่มีอานุภาพครอบคลุมทั้งด้านเมตตามหานิยม มหาเสน่ห์ โชคลาภ มหาอุตม์ และแคล้วคลาด คาถาของท่านมีการบันทึกไว้ในตำราข่อยโบราณ "ตำราแก้วสารพัดนึก" และถูกเผยแพร่ในยุคปัจจุบันเพื่อเป็นที่พึ่งพิงทางจิตใจสำหรับผู้ที่ต้องการความสำเร็จในการงานและการดำเนินชีวิต

เพื่อความเป็นระเบียบและง่ายต่อการศึกษา คาถาที่โดดเด่นของหลวงพ่อกวยสามารถสรุปได้ตามตารางด้านล่างนี้:

การบริกรรมคาถาของหลวงพ่อกวยนั้น ท่านมักย้ำเตือนศิษย์เสมอว่า พระเวทย์และคาถาอาคมจะไม่บังเกิดผลหากบุคคลนั้น "งอมืองอเท้า" หรือเกียจคร้าน กุศโลบายทางจิตวิทยาที่ผูกมากับคาถา (เช่น คำอธิษฐานขออย่าให้อดอยาก) เป็นการดึงดูดพลังงานบวกและกระตุ้นให้ผู้สวดมีความมุมานะในการทำสัมมาอาชีพ ซึ่งเป็นกลไกสำคัญที่ทำให้พุทธคุณสัมฤทธิ์ผล

5. พระเครื่องและวัตถุมงคลที่ท่านสร้าง

ในบรรดาพระเกจิอาจารย์ยุคกึ่งพุทธกาล วัตถุมงคลของหลวงพ่อกวยได้รับการยกย่องว่ามี "พุทธคุณครอบจักรวาล" ท่านมีความพิถีพิถันในการสร้างและปลุกเสกวัตถุมงคลด้วยตนเองตั้งแต่กระบวนการหามวลสาร กดพิมพ์ และจารอักขระเลขยันต์ ปัจจุบันวัตถุมงคลหลายรุ่นได้รับความนิยมอย่างสูงในวงการนักสะสม และมีมูลค่าการแลกเปลี่ยนพุ่งสูงถึงระดับหลักแสนและหลักล้านบาท

รายละเอียดของวัตถุมงคลยอดนิยมและเป็นมาตรฐานสากล ได้รับการรวบรวมไว้ดังตารางต่อไปนี้:

(หมายเหตุ: ลิขสิทธิ์ของรูปภาพและยันต์ต่างๆ ทางวัดโฆสิตารามได้ทำการจดลิขสิทธิ์อย่างถูกต้องตามกฎหมายแล้ว เพื่อป้องกันการแอบอ้างและการนำไปทำซ้ำเพื่อการค้าโดยไม่ได้รับอนุญาต 24)

6. เรื่องเล่าและบารมีที่มีการบันทึก (ปรากฏการณ์แห่งความศรัทธา)

ตรรกะแห่งความศรัทธาที่มีต่อหลวงพ่อกวย ไม่ได้เกิดจากการโฆษณาชวนเชื่อ แต่มักเกิดจาก "ประสบการณ์ตรง" (Empirical Experience) ของศิษยานุศิษย์ ซึ่งมีบันทึกและคำบอกเล่าที่ถูกเล่าขานสืบต่อกันมาจนกลายเป็น "ตำนาน" ประจำท้องถิ่น:

6.1 พระผู้ควบคุมวิญญาณและตำนานรอยสักหนีตาย

ในยุคที่บ้านเมืองเต็มไปด้วยโจรผู้ร้าย หลวงพ่อกวยได้ใช้วิทยาคมในการสักยันต์ให้แก่ลูกศิษย์ มีบันทึกตำนานที่ถูกเรียกว่า "รอยสักหนีตาย" เล่าขานกันว่า ลูกศิษย์ที่ได้รับการสักยันต์อักขระจากท่าน เมื่อถูกซุ่มยิงหรือถูกทำร้ายด้วยอาวุธปืน ปรากฏว่ากระสุนไม่สามารถเจาะผ่านผิวหนังได้ (คงกระพันชาตรี) หรือในบางกรณีอาวุธปืนเกิดขัดข้องยิงไม่ออก (มหาอุตม์) ปาฏิหาริย์เหล่านี้กลายเป็นเกราะกำบังทางจิตวิทยาที่ทำให้ชาวบ้านมีความกล้าหาญในการดำรงชีวิต นอกจากนี้ ท่านยังมีชื่อเสียงในฐานะ "พระผู้ควบคุมวิญญาณ" ที่มีบารมีสามารถสื่อสาร สะกดวิญญาณร้าย หรือแก้คุณไสยมนต์ดำที่ถูกปล่อยมาทำร้ายชาวบ้านได้อย่างชะงัด

6.2 บารมีในการห้ามฟ้าหยุดฝน

เหตุการณ์ปาฏิหาริย์ที่ประจักษ์แก่สายตามวลชนจำนวนมากคือ การจัดงานบุญประจำปีของวัดโฆสิตาราม บ่อยครั้งที่เกิดพายุฝนตั้งเค้ามืดครึ้ม ทำท่าจะทำลายความตั้งใจของญาติโยมที่มาร่วมงาน หลวงพ่อกวยจะออกมายืนกลางแจ้งและบริกรรมคาถา "นะ หันตะวา แตสัง อุปัต ตะเว" เพ่งอำนาจจิตไปที่ก้อนเมฆ ปรากฏว่ากลุ่มเมฆฝนได้แหวกตัวออกและเคลื่อนผ่านพื้นที่วัดไปตกลงในพื้นที่อื่นอย่างน่าอัศจรรย์ ทำให้งานบุญลุล่วงไปได้ด้วยดี เหตุการณ์นี้สะท้อนให้เห็นถึงพลังแห่งกสิณและตบะญาณที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างยิ่งยวด

6.3 พลิกชะตาชีวิตด้วยรูปถ่ายเพียงใบเดียว

มีบันทึกเรื่องเล่าจากศิษย์ร่วมสมัยท่านหนึ่งชื่อ "ชัย" ซึ่งกำลังเผชิญทางตันในชีวิต ตกงาน สิ้นหวัง และกำลังจะคิดสั้น เขาได้หยิบรูปถ่ายอัดกระจกของหลวงพ่อกวยขึ้นมาพนมมือระลึกถึงและอธิษฐานขอความช่วยเหลืออย่างสุดหัวใจ ปรากฏว่าหลังจากนั้นไม่นาน เกิดเหตุการณ์พลิกผันที่ทำให้เขาได้รับโอกาสในการทำงานใหม่และพบเงินทุนที่สูญหายไป เรื่องราวนี้ตอกย้ำความเชื่อที่ว่า "ศิษย์หลวงพ่อกวยไม่มีวันอดตาย" หากเป็นคนดี ประกอบสัมมาอาชีพ และมีความกตัญญู แม้เพียงรูปถ่ายที่อาจไม่ได้ผ่านการปลุกเสกโดยตรง หากระลึกถึงท่านด้วยศรัทธาอันบริสุทธิ์ ก็ย่อมสื่อถึงบารมีท่านและได้รับการปัดเป่าคุ้มครองเสมอ

7. มรณภาพและการจัดการสรีระสังขาร: อมตะธรรมที่ยังมีลมหายใจ

7.1 วาระสุดท้ายแห่งชีวิต

ด้วยความที่หลวงพ่อกวยสมาทานธุดงควัตรฉันภัตตาหารเพียงมื้อเดียวมาอย่างยาวนานกว่าสามทศวรรษ ประกอบกับการตรากตรำทำงานหนักเพื่อสงเคราะห์ญาติโยม สร้างวัด สร้างเครื่องรางของขลัง และรับกิจนิมนต์โดยไม่เคยหยุดพัก ร่างกายของท่านจึงเริ่มเสื่อมถอยตามกฎแห่งตฤณมัย (อนิจจัง) หลวงพ่อกวย ชุตินฺธโร ได้ละสังขารอย่างสงบเมื่อวันที่ 12 เมษายน พ.ศ. 2522 (ค.ศ. 1979) สิริอายุรวม 74 ปี เดือน และครองสมณเพศมาทั้งสิ้น 54 พรรษา ปิดฉากชีวิตของพระเถระผู้ทรงวิทยาคมแห่งลุ่มน้ำสรรคบุรี

7.2 งานบำเพ็ญกุศลและประเพณีไหว้ครูประจำปี

แม้ท่านจะละสังขารไปแล้วกว่า ทศวรรษ แต่คลื่นแห่งศรัทธากลับมิได้เลือนหายไป ในทางตรงกันข้าม บารมีของท่านกลับขจรขจายไปในวงกว้างระดับประเทศและต่างประเทศ ทางวัดโฆสิตารามได้มีการจัดสร้างรูปหล่อเหมือนของหลวงพ่อกวยประดิษฐานไว้ภายในวิหาร เพื่อให้พุทธศาสนิกชนได้เข้ามากราบไหว้และปิดทองจนเหลืองอร่าม ซึ่งแสดงถึงความเคารพรักอย่างสูงสุด

ทุกๆ ปี ในวันที่ 12 เมษายน ซึ่งเป็นวันคล้ายวันมรณภาพของท่าน ทางวัดโฆสิตารามภายใต้การนำของ พระครูโฆสิตพัฒนาคุณ (บุญยัง ฐานวโร) เจ้าอาวาสรูปปัจจุบัน จะร่วมกับคณะศิษยานุศิษย์จัดงาน "พิธีไหว้ครูและบำเพ็ญกุศลอุทิศถวายแด่หลวงพ่อกวย" งานนี้ถือเป็นปรากฏการณ์ทางสังคมที่สำคัญยิ่ง โดยมีคลื่นมหาชนและศิษยานุศิษย์จากทั่วทุกสารทิศนับหมื่นคนหลั่งไหลกันมาที่อำเภอสรรคบุรีเพื่อร่วมแสดงความกตัญญูกตเวทิตา การรวมตัวนี้นอกเหนือจากการบำเพ็ญกุศลแล้ว ยังเป็นพื้นที่ในการส่งต่อความเชื่อ ถ่ายทอดประสบการณ์ปาฏิหาริย์ และยืนยันถึงความศักดิ์สิทธิ์ของคติพจน์ที่ว่า "อย่าอด อย่าอยาก อย่ายาก อย่าจน..." ที่ยังคงทำหน้าที่เป็นเสาหลักทางจิตใจของคนไทยให้ฝ่าฟันอุปสรรคทางเศรษฐกิจและสังคมมาจนถึงทุกวันนี้

แหล่งอ้างอิงและข้อมูลประกอบ